Cara Mila,
Al meer dan acht jaar geleden kwam ik je tegen in het AHM. Ik mocht met jou meelopen, letterlijk en figuurlijk, want we zijn toen samen vaak op pad geweest. Met jou heb ik Amsterdam ontdekt, een stad waar deels mijn wortels liggen. We gingen op zoek naar migrantenverhalen, naar mensen die hun land verruilden voor Amsterdam en waardoor de stad zo kleurrijk geworden is. Boeiende en ontroerende verhalen. De Hongaar die in '56 uit zijn land is gevlucht, de Braziliaan die aan iedereen capirinha schonk, de spijtoptanten uit Almere, de straatarme Neeltje Doff, het Duitse dienstmeisje en de Italiaanse ijscoman. Ik heb het zo fijn gevonden om dit met jou samen te delen. Ik heb er ontzettend veel van geleerd. Jouw enthousiasme is aanstekelijk, jouw kracht steunend, jouw visie wijs en jouw warmte onmisbaar.
Toen op een dag zei je tegen mij dat je een tijd gefascineerd was door Garibaldi, de held van de twee werelden. Ik kon mijn oren niet geloven. Garibaldi! De onvermoeibare idealist, die altijd klaar stond om voor vrijheid en onafhankelijkheid te vechten waar ook ter wereld. De man die mijn land heeft herenigd.
Ja, een doener gedreven door dromen en idealen, net als jij.
In bocca al lupo per tutto!
Con nostalgia, ti abbraccio forte
Barbara Consolini
zondag 25 mei 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten