Lieve Mila,

De afgelopen jaren zijn we elkaar in een aantal projectgroepen voor tentoonstellingen tegen gekomen.
Ik kan niet anders zeggen dan dat dat altijd een prettige en leuke samenwerking was.

Maar waar ik vooral aan denk als ik je zie, zijn niet de werkgesprekken, maar de gesprekjes-tussen-de-bedrijven-door over onze dochters, onze meiden. Inmiddels heb jij er 3 en sinds kort ik ook. Die leuke gesprekjes waren altijd kort, in het voorbijgaan, even staand aan je bureau of in de gang. "Hoe is het nu bij jou, hoe regel je dat, sport je ooit nog?" En weg renden we weer, naar een volgende afspraak of naar je computer. Altijd een feest der herkenning! Ik zal dat missen.

Dit plaatje met "tips voor happy homemakers" heb ik boven mijn bureau hangen, ooit gekregen van collega Bert, lijkt me ook wel wat voor jou!

Ik wens je alle goeds toe en veel plezier in je nieuwe baan en natuurlijk fijne, iets rustiger tijden met je 3 meiden en met Hassan.

Annemarie dD

afscheidstekst Mila van Zakia Boucetta

Lieve Mila,

 

Als er gesproken wordt over het Amsterdams Historisch Museum moet ik aan jou denken. Dat kan ook niet anders als ik kijk naar een ongelofelijke leuke tijd op de Afdeling Educatie. In teamverband en met elkaar, brainstormde we over onze aanpak om allerlei doelgroepen te bereiken en wisten we elkaar goed aan te vullen. Met name op inburgeringprojecten wist ik je altijd goed te vinden! Jouw passie, bekwaamheid, kwaliteit en inlevingsvermogen op gebied van culturele diversiteit zorgde voor innovatie en gaf ruimte aan creativiteit. Het Geheugen van Oost, het NT2 programma Breitner's Amsterdam, de tentoonstelling Mijn Hoofddoek, het Stad & taalproject, zijn vele initiatieven waar we samen met groot plezier aan hebben gewerkt.

 

Jouw enthousiasme en gedrevenheid heeft 'het educatie gehalte' bij het Amsterdams Historisch Museum enorm vooruit gebracht. Behoud deze kwaliteiten ook voor al jouw toekomstige werkzaamheden. Ik hoop dat je een hele leuke tijd gaat hebben bij je nieuwe baan!  

 

Mila, met jouw Educatieteam heb je met liefde en plezier ontzettend hard gewerkt aan de collectie en presentatie van de geschiedenis van Amsterdam. Nu je weg gaat bij het AHM ben jij een onderdeel geworden het Amsterdams Historisch Museumerfgoed.  

 

Laten we één ding beloven: elkaar niet uit het oog te verliezen. Wij houden contact. 

Het gaat je goed!

 

Zakia Boucetta,  

(voormalig medewerker educatie AHM)  

 

 

DANK

Lieve Mila,

 

Voordat ik op de afdeling kwam werken, werd mij al vanuit meerdere kanten ingefluisterd dat ik het vast heel leuk zou vinden om met jou te werken (de mensen die dat zeiden vonden dat natuurlijk zelf ook J ). Je was zo inspirerend, zo enthousiast en dan ook nog een heerlijk mens……werd mij verteld. In januari 2007 was het dan zover, ik verhuisde naar de afdeling educatie, mijn bureautje strak aan die van jou. Maar potjandrie, zat ik dan wel naast jou, bleek jij er helemaal niet te zijn: zwangerschapsverlof!

 

Na een paar maanden kwam je dan en …. nu ga je alweer L . Maar 1 ding kan ik je zeggen, ook al was het kort: IK VOND HET SUPER OM MET JE TE HEBBEN MOGEN WERKEN! Je bent werkelijk waar een inspirerend mens, iemand waarvan ik veel heb mogen leren, je enthousiasme is aanstekelijk, als jij je visie uiteen zet dan valt alles weer op zijn plek, je weet je taal altijd zo aan te passen dat de ander je verstaat en echt ze hadden gelijk, je bent een heerlijk mens om mee te werken! Ik ben heel blij dat ik je van zo dichtbij heb mogen meemaken! Ik wens je heel veel inspiratie en plezier in je nieuwe baan.

 

We keep in contact,

au revoir! (hopelijk letterlijk!)

 

liefs Astrid

 

 

ps deze foto is gemaakt tijdens de zomerparade 2007 op de meisjesbinnenplaats.

 

 

afscheid Mila

Lieve Mila,

Wij hebben elkaar leren kennen in de stuurgroep erfgoed a la carte die de laatste drie jaar heeft geprobeerd een inhoudelijk goed doortimmerd educatief programma, mét doorlopende leerlijn, aan te bieden aan alle basisscholen van Amsterdam. Ik heb je daar leren kennen als onvermoeibaar voorzitter met een heel pragmatische kijk op het reilen en zeilen van bureaucratische molens. Ik weet ook dat je prachtige programma's gemaakt hebt voor het AHM en het is echt een gemis dat je nu én dat museum gaat verlaten én onze stuurgroep. De keuze die je hebt gemaakt om minder te gaan werken is ingegeven door persoonlijke omstandigheden. dat tekent je ook, je laat het niet gebeuren en verzet de bakens, hoe lastig dat ook is. Maar je gaat belangrijk en leuk werk doen en in de cyberspace komen we je weer tegen met hert multiculturele erfgoed. Ik wens je heel veel succes en hoop je nog veel tegen te komen.

Dank je wel voor je inzet voor erfgoed al al carte en als inspiratiebron. Tot ziens !

Hans van Keulen

Mila, ook al hebben we niet direct met elkaar samengewerkt, wil ik je hierbij veel succes wensen met je nieuwe baan. Ik vond het prettig met jullie samen te werken aan een gezamelijke docentenhandleiding voor Erfgoed à la Carte. Groetjes van Jephta Hermelink

Woordenverhaal Theatermuseum
De pruikentijd was zo’n 300 honderd jaar geleden. Stel je maar eens voor dat je in die tijd leefde! Je was rijk en woonde in een grachtenpand aan de Herengracht in Amsterdam. Het mode om een barokkostuum met een pruik te dragen. Je vader had een kniebroek met strakke rokjas en halsboord aan. Je moeder had een lange wijde rok met nepheupen met een ingesnoerd bovenlijfje aan. Voor iedere gelegenheid was er een andere pruik; één voor als ze op visite ging, één voor als ze ging wandelen en één voor als ze met de koets naar het theater ging....

De migrant centraal

 

Allemaal Amsterdammers! De eerste tentoonstelling in het AHM  over de 'multiculturele' geschiedenis van Amsterdam. Sindsdien heeft het museum altijd veel aandacht geschonken aan de uit het buitenland afkomstige Amsterdammers en jij speelde daarbij lange tijd een centrale rol.

 

Een van mijn eerste vingeroefeningen met dit onderwerp was tijdens de tentoonstelling "Ik heb een tante in Marokko".

Ik heb toen in een Jansma-vitrine in de hal van de bibliotheek enkele toepasselijke, 17de-eeuwse oude boeken uit de Luykencollectie geëxposeerd. Ik weet niet meer welke, maar een ervan was vast Historie van Barbarye, een reisboek dat gaat over de noordelijke landen van Afrika.

 

In vroeger eeuwen waren veel Amsterdamse immigranten geloofsvluchtelingen. Dit was een onderwerp, dat de diep gelovige Jan Luyken na aan het hart lag. Hij bracht bijvoorbeeld uitgbreid de lotgevallen van de Hugenoten en hun vlucht uit Frankrijk uitgebreid in beeld (zie afbeelding). Velen van hen zijn uiteindelijk in Amsterdam neergestreken. 

 

Mila, helaas is de al heel lang -vooral ook door jou- gewenste tentoonstelling over "Geloven in Amsterdam voorheen en thans ", er (nog steeds) niet gekomen. Jij zou je er vooral mee bezighouden. Een projectplankje met literatuur had je al laten maken in de bieb. Ikzelf had de stille hoop om samen met jou daaraan een substantiële Luyken-bijdrage te kunnen geven. Helaas is die hoop nu vervlogen.

 

Ik zie echter een nieuw lichtpuntje om jou niet uit het oog te hoeven verliezen: veel Luykenprenten lenen zich wellicht ook heel goed voor het illustreren van een stukje migratiegeschiedenis op je nieuw op te zetten Migratiewebsite.

Mocht dat inderdaad het geval zijn, dan sta ik voor je klaar. Ik hoop het van harte!

 

Mila, het ga je goed, geniet van je extra dag voor je gezin en veel succes in je nieuwe baan!

 

Liefs,

Nel Klaversma

 

PRED(T) met Mila

1 keer in de 2 weken op dinsdag werd het PRED(T) overleg gehouden. Dit overleg was de ultieme communicatiemix tussen de afdelingen Educatie en Marketing & Communicatie (voorheen PR & Marketing). Naast jou, eerst Joke en later Björn bestond de kern steeds uit een bont gezelschap van vaste-, tijdelijke medewerkers

en veel stagiaires. Onder jouw bezielde leiding hebben we de afgelopen jaren vele PRED(T)noten gekraakt zoals

 

☼      Bereiken we nu doelgroepen of publieksgroepen?

☼      Is de tentoonstelling Breitners Amsterdam ook toegankelijk voor kinderen?

☼      Wordt het een evenement met of zonder springkussen op de binnenplaats?

☼      Is Stad en Taal een inburgerings- of NT2 project?

☼      Wie staat er in onze stand op de Uitmarkt?

☼      Moet de speurtocht voor de opening af zijn of kan het ook later?

☼      Wie maakt wat voor de PRED-kerstlunch? 

      

Jouw expertise, kennis en enthousiasme zijn onmisbaar geweest voor onze gezamenlijke discussies, beslissingen en presentaties. Dat gaan wij verschrikkelijk missen, want PRED zonder Mila is nu geen Pretje meer voor ons. Lieve Mila, wij wensen je veel succes in je nieuwe baan en ook vooral heel veel geluk thuis met je gezin.

 

PREDTige groeten van Björn, Fleur, Jonas, Lizzy, Matthijs, Michaël, Suzette

 

Het heuglijke geheugen

Tja Mila... jij gaat ons verlaten en wij bouwen nu met z'n allen jouw eigen "Geheugenvanmila". Wonderlijk eigenlijk, want natuurlijk heb jij dat ook gewoon zelf: een hoofd vol verhalen en herinneringen aan alweer zo veel jaren AHM. Zeker, het kan helemaal geen kwaad als anderen je geheugen soms wat opfrissen en als je samen die verhalen weer beleeft, krijgen ze een extra dimensie! Bijkomend voordeel: wij kunnen nu ook lezen wat jij met anderen allemaal hebt meegemaakt (een mens is toch altijd nieuwsgierig!). Al die verhalen geven een goed beeld van je veelzijdige interesses en soms onvermoede activiteiten!
 
Wanneer ik aan jou als collega-museumdocent terugdenk, dan associeer ik je vooral met de "Geschiedenis van de verpleging" (bevlogen en praktisch als Florence Nightingale!) en TOEN HIER (heb je die rondleiding niet een keer of honderd gegeven?) Natuurlijk heb je heel wat meer gedaan, maar voor mij zijn dit jouw historische wapenfeiten als MD! Daarna schoof je op naar de creatieve (inrichting 20e eeuw) en organisatorische kant (Hoofd Educatie).
 
In je laatste functie kwamen alle lijnen samen: historische, actuele en toekomstige, interne en externe, organisatorische en creatieve. Super interessant dus: je moest niet alleen kunnen dromen als een kind of beleven als een volwassen museumbezoeker, maar ook denken als een wetenschapper, doen als een museumdocent en beslissen als een manager! Volgens mij heb je dat erg goed geleerd... En dan moest je ook nog oog en oor en tijd hebben voor ieders (soms heel persoonlijke) verhaal. Zelf herinner ik me behalve rondleidverhalen vooral onze gesprekken over mantelzorg en burn-out. Ik kan me dus levendig voorstellen (ja, ook ik behoor tot de dromers/beschouwers/belevers/bezinners) dat dit alles in de recentste geschiedenis té veel is geworden om steeds maar weer creatieve oplossingen te kunnen vinden voor de combinatie van je werk en je privé-leven. Daarom begrijp ik je beslissing om een nieuwe historische uitdaging aan te gaan: het "Geheugen van de migranten", waarvoor je nu al een advertentie "Projectmedewerker gezocht" hebt doen uitgaan. Bespeur ik hier toch een link met "Personeel gezocht"? Ik hoop dat ook dit project een heuglijk wapenfeit gaat worden: nieuwe verhalen, waarop we ons nu vast kunnen verheugen!
 
Mila, ik wens je heel veel plezier, succes en evenwicht STRAKS DAAR bij het IISG!
 
Au revoir!
 
Céline

---

Kleurrijk

 

Lieve Mila,

 

De afgelopen jaren hebben we veel en in heel verschillende omstandigheden contact gehad. Altijd was het stimulerend om met je te werken: je hebt een analytische en kritische geest, en daarbij een grote gevoeligheid voor wat mensen beweegt. Bovendien ben je een goede luisteraar en een meelezer van soms moeizaam tot stand gekomen teksten.

 

Veel bewondering heb ik voor de manier waarop je vanaf het eind van de jaren negentig het eerder ingezette multiculturele en interculturele beleid van ons museum stevig hebt uitgebouwd, samen met de zo capabele educatieve afdeling van ons museum. Dit mondde uit in veel spannende educatieve projecten, maar ook in degelijk onderzoek, zoals naar de bewoners van Woonoord Atatürk. Een van de hoogtepunten is voor mij het Geheugen van Oost, een goed voorbeeld van de doortastende en tegelijk voorzichtige manier waarop jij beleid in praktische resultaten weet om te zetten.

 

Nu ga je werken aan een project dat in het verlengde ligt van Cultureel Erfgoed Minderheden, waar je van 2001 tot 2004 actief aan mee hebt gedaan. Ik ben ervan overtuigd dat het een mooie combinatie zal betekenen van je ervaring als historicus én je werk van de afgelopen jaren. Je krijgt hopelijk wat meer ruimte voor je persoonlijke leven en gelegenheid je voor je zelf op bepaalde zaken te richten, iets dat als afdelingshoofd niet altijd even makkelijk is.

 

Ik weet zeker dat je je de komende jaren sterk zult blijven ontwikkelen, je zult vast steeds meer “kleur bekennen”, aan het lijf en om je heen! We zullen elkaar blijven zien en spreken, op dezelfde intensieve manier van altijd, dat hoop ik erg.

 

Renée

Voetbalvrouwen

Het was op een mooie dag van het voorjaar in het Beatrixpark.

Ik was met mijn zoon van 3 aan het voetballen in de speeltuin.

Het was lekker druk en niet makkelijk om het aanwezige publiek niet te raken.

Er kwam een man met 3 meisjes en zijn vrouw de speeltuin inlopen. De meisjes rende gelijk richting de zandbak en de supergrote wipkip.

“Met 3 dames zit voetballen er waarschijnlijk niet in.”,  zei ik.

“Nee” zei hij enigszins teleurgesteld.

We leende de bal uit en even later zagen we het gezicht van de man helemaal opklaren toen bleek dat zijn dochters echte talenten bleken te zijn………

 

 

Lieve Mila,

 

Verhalen beelden is meer mijn vak. Ik wens je heel veel geluk in je nieuwe baan en met je familie.

Tot in het park….

 

MO!

 

 

Een droom van een tentoonstelling

Wat mij betreft ga je toch een beetje te vroeg weg bij het museum. Stel dat we alle dagelijkse beslommeringen eens even konden opschorten …, dan had ik met onze afdeling, onder jouw inspirerende leiding, graag eens een tentoonstelling willen maken. Laten we even een voorschot nemen: een tentoonstelling over het Burgerweeshuis voor jong en oud. Geld speelt dit keer geen rol.

De tentoonstelling is fantasievol en speels. We houden rekening met alle leerstijlen, iedereen wil graag wat leren. Er zijn hoekjes zijn waar je heerlijk kunt dromen, maar ook een koffiehoekje met literatuur, afbeeldingen en internetverbinding. Bezoekers kunnen op de speciale website verhalen toevoegen of informatie uitwisselen. De tentoonstelling laat mooie, bijzondere voorwerpen en vertelt de verborgen verhalen. We verzinnen invalshoeken waardoor de tentoonstelling ook geschikt is voor bezoekers die niet gewend zijn om naar een museum te gaan. En uiteraard vermaken de kleinste kinderen zich ook. Acteurs, verkleed als burgerwezen, brengen de verhalen van het Burgerweeshuis tot leven, maar voor wie dat niet wil is er ook een Audiotour. De onderwijzerswoning is al klaar, zodat we naast de tentoonstelling allerlei extra activiteiten organiseren.

Nou ja deze tentoonstelling staat er nog niet, maar onze afdeling heeft de afgelopen jaren mooie projecten ontwikkeld. Niet in de laatste plaats dankzij jou.

Lieve Mila, ik ben benieuwd naar je nieuwe website bij het IISG. Ik wens je daar heel veel plezier en creativiteit.

Anneke

 

Samenwerking

Lieve Mila,

 

Helaas ga je de museumwereld verlaten, het zal een groot gemis zijn. Je bent écht een begrip in het educatieve werkveld.

Het was mooi om met je samen te werken, ik heb er goede herinneringen aan. Jammer dat het voorbij is, ik denk dat ik nog wel het een en ander had kunnen leren van jouw ervaringen en superexpertise. Graag hadden wij samen met jou en Astrid ‘Stad en Taal’ nog veel verder uitgebouwd en wie weet nog veel meer samenwerkingsverbanden aangegaan.

Ik wens je een heel goede tijd bij het IISG. Blijf je wel alles een beetje volgen? En gaan we nog een keer koffie drinken?

Heel veel geluk gewenst!!!!

 

Marlous van Gastel

Stedelijk Museum

 

 

 

De Zintuiglijke Herinnering aan Mila

Dag Mila,

 

Als we educatieve programma’s ontwikkelen vinden we het belangrijk om te werken met zintuigen. Een afwisseling van voelen, ruiken, proeven, horen en zien stimuleert kinderen om de geschiedenis van Amsterdam écht te laten ervaren en beleven.

Aan het Geheugen van Mila wil ik daarom een zintuiglijke herinnering aan Mila toevoegen:

 

Kinesthetische Herinnering aan Mila (gevoelens)

Ik ken je als iemand met een enorme passie voor je werk. Het is altijd prettig om met jou te brainstormen. We vullen elkaar aan, komen steeds verder en zo ontstaat er in korte tijd een geweldig idee! Ik zal je missen als inspirerende en passievolle collega.

 

Olfactoire Herinnering aan Mila (geur)

De geur van honing en babymelk… Je hebt drie geweldige dochters. Vanaf het moment dat je weer aan het werk ging, kolfde je dagelijks een portie melk voor de baby. Als ik in het ‘kolfhok’ kom om een voorraadje folders te pakken, denk ik nog steeds terug aan die zoete babygeur.

 

Gustatoire Herinnering aan Mila (smaak)

Geraspte worteltjes, radijsjes of komkommer.. Een gezonde snack in een boterhamzakje. Of een appeltje voor de middag. En natuurlijk niet te vergeten: de eeuwige speculaasjes –soms vers, soms oud met een smaakje- die we hier op de afdeling hebben tegen de middagdip..

 

Auditieve Herinnering aan Mila (geluiden)

Rustig zit je achter je computer, je praat zachtjes aan de telefoon. Bijna zo stil als een … muis.

Wat??? Loopt er een MUIS???! Als ik voortaan iemand hoor gillen omdat er een muis over één van de balken loopt, zal ik aan jou denken!

 

Visuele herinnering aan Mila (beelden)

Een paar voorwerpen in het museum zullen altijd aan jou herinneren. Voordat je afdelingshoofd werd, heb je in de vaste opstelling gewerkt aan bijvoorbeeld de migrantencarrousel en de vitrine over kamp Atatürk. Ook op digitaal gebied blijven we aan je denken; niet alleen door het Geheugen van Oost maar nu ook door de migratiewebsite die je gaat opzetten bij het IISG.

 

Ik wens je heel veel succes en we houden contact!

Lieve groet,

 

Elvire

 

Dossier Collectie AHM 1992-2008

Klik op het plaatje

Lieve Mila,

 

Ik begrijp uit de verhalen op deze website dat volgens de leerstijlen van Kolb je een dromer bent. Je droomde niet vaak van archiveren maar dan kwam ik je wel even herinneren! Volgens Kolb ben ik namelijk een denker en mijn taak in het AHM is veel te denken aan archiefstukken. Langs het spoor van documenten dat je ontving en creëerde kon ik goed volgen met welke projecten je allemaal bezig was. Zonder uitzondering waren deze vernieuwend en actueel. Je toekomstige baan bij het IISG sluit daar prima op aan. Het wordt vast heel leuk.

 

Onze paden zullen elkaar ongetwijfeld wel weer kruisen, in de verre of wellicht in de zeer nabije toekomst.

 

Tot ziens!

 

Vanessa

 

Kleine Mila en de melkboerknecht..?

 

Lieve Mila,

 

Onze ADLIBzoekacties naar objecten in eigen collectie die met buurtwinkels of ‘entrepeneurs’ kunnen worden geassocieerd, leverden niet meteen veel op, maar vandaag werd mij zomaar iets in de schoot geworpen! Een halve liter kannetje met een verhaal over een melkboer van om de hoek en rode konen bij een 20 jaar jongere lieve collega... Het gaat bij ons in de malle-collectie-molen om dan in de nieuwe POINTER Buurtwinkel terecht te komen! En dat verhaal zet je natuurlijk heel snel voor ons op papier... Dank je wel!

En vooral bedankt voor al die inspirerende dingen die je hebt gedaan.

Heel veel succes…

 

Judith

met zoveel kroost

Dag Mila,

Lang geleden hadden wij het voor de verandering een keer over de toekomst. Ik weet eigenlijk niet waarom want meestal spraken wij over meer belangrijke zaken. Soms over onze helden, al kan ik mij jouw grootste held niet meer herinneren, ik meen Garibaldi, maar het kan net zo makkelijk een collega zijn geweest van wie jij vond dat het een held was. Over mijn held zal ik hier maar zwijgen. Laten we het erop houden dat het ook een Italiaan was. Hoe het ook zij, op een dag hadden we het voor de verandering een keer niet over geschiedenis, maar over de toekomst, die van jou in het bijzonder. Of je ooit bij het AHM zou gaan werken. En wat je daar zou gaan doen. Niets bijzonders, op het eerste gezicht. Maar er was iets, in die toekomst van jou, dat tamelijk diepe indruk op mij maakte. Je zei dat je, wat er ook zou gebeuren, een groot gezin wilde stichten. Op mijn vraag hoe groot dat gezin dan zou moeten zijn, gaf je zonder blikken of blozen te kennen dat daar toch minstens vijf, mogelijk zelfs acht, kinderen in zouden worden grootgebracht. Ik dacht dat je me in de maling nam, of dat het de Kees de Jongen in je was, de dromer .... met zoveel kroost op een fiets door weer en wind, en nooit eens klagen, en altijd goed gemutst, petje af. Toegegeven, de getallen waren onder voorbehoud en wat je werkelijk dacht weet ik niet, maar over de toekomst maak ik me geen zorgen.

Wim de Bell