Mila, mijn held!

Mila,

Had ik je al eens verteld dat je mijn grote held bent? Nee, dan bij deze!

In 2005 heb jij me aangenomen voor een jaarstage voor het Geheugen van
Oost. Ik kwam toen binnen als een klein, ietwat verlegen, onwetend meisje. Ik vond mijn opleiding eigenlijk maar stom en zinloos. Maar door deze stage en jouw superbegeleiding begon ik mij te realiseren wat ik eigenlijk allemaal kon en wilde met deze studie. Jij zag kansen, gaf mij de ruimte en stimuleerde mij tot actie. Dat was precies wat ik nodig had om mij te kunnen ontwikkelen.

Afgelopen november belde ik je op, voor een referentie. Ja het leven van een starter op de arbeidsmarkt is niet makkelijk. Maar wat was jouw reactie: "Wat, zoek je een baan dan? Maar dan weet ik nog wel iets voor je!". En voor ik het wist zat ik weer op de bekende afdeling vol gezellige mensen in het AHM! Voor zover ik kan bedenken is dit de beste startersplek ooit!

Nu mag ik als Outreacher zelf actief meedenken over de mogelijkheden van het museum om op grote schaal aan publieksverbreding te gaan werken. Door al jouw goede tips, heldere visie en niet te vergeten je spetterende enthousiasme heb je het hele museum weten te overtuigen, van collectie tot marketing en outreach nu zelfs als één van de grote pijlers in het nieuwe beleidsplan! Met zo een stevig grondvest kun je erop vertrouwen dat het ons gaat lukken om van het buurtwinkelproject iets moois te maken.

Mila, hartelijk dank voor je grote vertrouwen in mij en voor alles wat je voor mij gedaan hebt. Ik hoop je in de toekomst weer ergens op de werkvloer tegen te komen! Veel plezier met je nieuwe baan en geniet van de ruimte die dit gaat brengen!

Liefs Maia

Daar gaat ze!

Daar gaat ze! Net zoals in de titel van dat bekende liedje, ga jij nu dus letterlijk ook! Maar als ik terug ga naar jouw komst bij het AHM in 1992, ben ik het waarschijnlijk die het voorrecht heeft gehad als eerste met jou te kunnen samenwerken. Terwijl je in de laatste fase van je geschiedenisstudie zat, begon je in het museum (nee!) niet als rondleider, maar als museumdocent. Je kent de overwegingen voor die naamkeuze inmiddels persoonlijk vanuit heel verschillende hoedanigheden.

 

Daar gaat ze! Dat dacht ik ook toen we in jouw begintijd een keer concreet samen een groep begeleiden. Met een stoet kinderen door de beginzalen én door een stuk oude binnenstad: elke leerling had een kopie van de kaart van Anthoniszoon met de cijfers 1 t/m 15: die plekken moesten we terugvinden in de stad. Ik weet nog dat we de route zo hadden uitgekozen, dat het Rosse Buurt-gehalte zo veel mogelijk beperkt zou blijven, want het ging uiteindelijk om de aandacht van de kinderen toch wat vast te houden bij het onderwerp: Middeleeuwen… En plek 15 betekende een retourtje pont over het IJ, waar de kinderen hun boterhammetjes aten voordat ze met lijn 9 terug gingen naar school.

 

Daar gaat ze! Zo veel jaren later, zo veel onderwerpen verder en zo veel ervaringen rijker. Mila, bedankt voor de hele prettige samenwerking. Veel succes ook in jouw verdere loopbaan en bij het thuisfront. En uiteraard: tot ziens! Ik zwaai je uit met een favoriet stadsgezicht van Breitner uit 1895. De titel had kunnen zijn: Daar gaat ze! Maar deze luidt (in de veilingcatalogus): Gezicht op Keizersgracht hoek Reguliersgracht / An elegant lady strolling along a canal in Amsterdam. Geen gek idee, toch?

 

Frans Oehlen