Dag lieve Mila,
In de zomer van 2001 moest ik een keuze maken, of een stage bij Emma tv, of bij het Amsterdams Historisch Museum. 'Iets met oost doen' was de opdracht, alles lag nog open en niets was onmogelijk. Dat laatste werd het, wat uiteindelijk zelfs uitmondde in mijn eerste baan! Het officieel doorknippen van de navelstreng bleek nogal moeilijk, met korte tussenposes was ik toch weer te vinden op de educatieve zolder. Dat kwam vooral door het feit dat jij daar zat en met grote bevlogenheid het werk bijzonder en vooral leuk maakte! Dankzij je passie voor geschiedenis en Amsterdam voelt de stad nu ook als 'mijn Amsterdam'!
Geen idee wat ik nu zou doen als ik niet bij jou als stagiaire terecht was gekomen, cmv was vaag, maar door het samenwerken met jou aan oost viel alles op zijn plek. Nog steeds hoor ik je stem bij de projecten die ik doe, je kritische blik en vooral het inzicht dat alles mogelijk is! Het samenwerken met je vond ik heerlijk, de openheid, de gesprekken, de ruimte, gezelligheid, het leren kijken naar je eigen krachten maar ook je kritische kijk op dingen. Door jouw werk staat outreach in Nederland niet meer alleen bekend als 'zendeling' maar als een term die in de museumwereld een eigen leven heeft gekregen.
Het is raar om te bedenken dat jij niet meer degene bent die de educatieve afdeling met heel veel passie en liefde verder laat groeien, maar 'het kind' is groot geworden en is het tijd om weer ergens anders een project te helpen naar volwassenheid.
Geniet van de ruimte die je zelf nu weer gaat ondervinden bij een nieuwe baan, alles kan en niets is onmogelijk! En zoals aan het einde van het blauwdruk project door (ik dacht) Frans en Frits als motto werd meegegeven: HOUD KOERS!
Veel liefs Lotte
Geen opmerkingen:
Een reactie posten